128 سخنى از آن حضرت ( ع ) از حوادث شگرف بصره خبر مىدهد : اى احنف ، گويى كه مىبينمش كه در حركت آمده ، با لشكرى كه نه غبارى برمىانگيزد و نه بانگ و خروشى برمىآورد ، نه از دهنه‌هاى اسبانشان صدايى بر مىآيد و نه از اسبانشان شيهه اى . زمين را با پاهاى خود ، كه همانند پاهاى شتر مرغ است ، لگدكوب مىكنند . [ اين اشارت است به صاحب الزنج ] سپس ، فرمود : واى بر محله‌هاى آبادتان و خانه‌هاى آراسته تان كه چون كركسان ، بالها دارند و چون فيلها خرطومها . ( 1 ) از آن لشكر كسانى هستند كه به سوگ كشتگانشان ننشينند و آن را ، كه از ميانه رفته است ، نجويند . من دنيا را به دور افكنده‌ام و آن را نيك سنجيده‌ام و به چشمى كه درخور آن است در او مىنگرم . هم از اين سخن [ در باره تركان اشارت دارد ] گويى مىبينمشان ، قومى هستند با چهره هايى ، گرد و خشن ، چون سپرهاى در پوست گرفته . جامه هايشان حرير و ديباست . همهء اسبان راهوار را از آن خود كرده‌اند . بسيار كشتار كنند . آنسان كه مجروحان بر روى مقتولان روند و آنان كه مىگريزند ، كمتر از كسانى باشند كه به اسارت در مىآيند . [ يكى از اصحابش به او گفت : يا امير المؤمنين ، شما را علم غيب داده‌اند . امام ( ع ) خنديد و به آن مرد ، كه از قبيلهء كلب بود ، چنين فرمود : ] اى مرد كلبى اين علم غيب نيست . بلكه چيزى است كه از صاحب علمى آموخته شده . علم غيب علم به زمان قيامت است و آنچه خدا در اين آيه برشمرده : « خداست كه علم زمان قيامت در نزد اوست » ( 2 ) .

--> ( 1 ) . مراد از بالها ، سايبانهاى اطراف بام است و مراد از خرطومها ناودانهاست . ( 2 ) . سورهء 31 ، آيهء 34 .